Słupskie ulice, które pisały historię miasta. Wojska Polskiego, Wolności, Jana Pawła II na starych fotografiach

Aleja Wojska Polskiego, ulica Wolności oraz ciąg ulic Jagiełły i Jana Pawła II – to trzy arterie, które na przestrzeni dekad kształtowały oblicze Słupska. Dziś, dzięki archiwalnym zdjęciom Ireneusza Wojtkiewicza, możemy cofnąć się w czasie i zobaczyć, jak wyglądały przed wojną i tuż po niej. W galerii zgromadzono aż 124 fotografie ukazujące nie tylko architekturę, ale też życie toczące się na tych ulicach.

Aleja Wojska Polskiego – reprezentacyjna Bahnhofstrasse

Przed wojną nosiła nazwę Bahnhofstrasse i była jedną z najbardziej reprezentacyjnych ulic miasta. Jak podkreśla Stanisław Szpilewski, autor publikacji o zabytkowym Słupsku, budowle wzniesione w tym miejscu reprezentują główne nurty architektoniczne ówczesnej Europy: neogotyk, neorenesans, neobarok, a wiele z nich nosi znamiona eklektyzmu lub secesyjnej dekoracji. Dziś aleja wciąż zachwyca, a jej początek przy Rondzie Solidarności stał się naturalnym miejscem spotkań mieszkańców, wieców i akcji społecznych.

Po transformacji ustrojowej charakter tej części ulicy uległ zmianie – organizatorzy wydarzeń plenerowych chętnie wykorzystują ruchliwą przestrzeń między aleją Sienkiewicza a ulicą Starzyńskiego. To dogodne miejsce do kontaktów społecznych na jednej z głównych tras miasta.

Ulica Wolności – od pastwisk do ważnego traktu

Niespełna 700-metrowa ulica Wolności to przykład, jak zmienia się funkcja przestrzeni miejskiej. Dawniej zwana Pastwiskową, bo przed powstaniem okazałych kamienic i linii kolejowej wypasano tu krowy. W części od dzisiejszego targowiska dominowała niska zabudowa z gospodarstwami ogrodniczymi. Na tyłach znajdował się spichlerz, w którym obecnie mieści się dom interwencji kryzysowej. Wcześniej, na rogu z ulicą Kopernika, stał stary spichlerz Richtera – został przeniesiony na Rynek Rybacki.

Mimo wąskich chodników i niezbyt szerokiej jezdni, ulica Wolności wciąż pełni kluczową rolę w układzie komunikacyjnym Słupska. Łączy śródmiejskie ulice z podmiejskimi terenami rozciągniętymi w północno-zachodniej strefie przymorskiej i jest starym traktem prowadzącym w stronę Bruskowa i Bierkowa.

Ulice Jagiełły i Jana Pawła II – śladami przedwojennej Ringstrasse

Dzisiejsza ulica Jagiełły wraz z równoległą do niej ulicą Jana Pawła II (przed wojną Wallstrasse) oraz dzielącym je parkiem Waldorffa mają identyczny układ jak przedwojenna ulica Ringstrasse. Przed wojną ulice te dzielił różany ogród. Zabudowania, w miejscu których dziś stoją filharmonia i budynek przychodni, zostały całkowicie zniszczone podczas działań wojennych. Wojenna zawierucha ominęła jedynie kilka kamienic przy ul. Jagiełły.

Dziś spacer tymi ulicami to podróż w czasie – układ urbanistyczny pozostał niezmieniony, a nieliczne ocalałe kamienice przypominają o przedwojennym charakterze tej części miasta.

Przedwojenny Słupsk był piękny. Słupsk za PRL jak na nieduże miasto (ok. 100 tys. mieszkańców) był nowoczesny – wielkie kino z kilkoma salami, teatr, teatr lalki, hala sportowa, stadion, sporo sklepów, dużo zieleni, zadbane parki. Teraz Słupsk w porównaniu z innymi miastami został w tyle. Najpiękniejszą ulicę Słupska, Nowobramską, oszpecono jarmarcznymi budami.

Gość (komentarz na portalu)

Historia tych trzech ulic pokazuje, jak ważne są dla tożsamości Słupska. Każda z nich pełniła inną funkcję – reprezentacyjną, komunikacyjną czy mieszkalną – ale wszystkie razem tworzyły miasto, które znamy dzisiaj. Dla lokalnej społeczności to nie tylko lekcja historii, ale też przypomnienie o wartości zachowania dziedzictwa architektonicznego i urbanistycznego.

Wniosek jest jeden: choć miasto się zmienia, ślady przeszłości wciąż są widoczne na jego ulicach. Dzięki zdjęciom Ireneusza Wojtkiewicza możemy je zobaczyć na nowo i docenić, jak wiele warstw historii kryje się w słupskich chodnikach i fasadach. Informacje i archiwalne fotografie udostępnił portal informacyjny w ramach cyklu o historii miasta.