Stanisław Iwaniak
Biografia
Stanisław Iwaniak urodził się 31 sierpnia 1948 roku w Słupsku. Był synem Henryka, z zawodu krawca, i Anny z domu Socha. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Staszica w Lublinie i w latach 1967–1971 studiował na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, uzyskując dyplom magistra wychowania fizycznego.
W klubie AZS AWF Warszawa rozpoczynał przygodę z siatkówką, a w 1971 roku przeszedł do AZS Olsztyn, gdzie dwukrotnie sięgał po mistrzostwo Polski (1973, 1976, 1978) oraz dwukrotnie był wicemistrzem (1972, 1974, 1977) i zdobył brązowy medal w 1975. Z ekipą AZS Olsztyn zdobył także Puchar Polski (1971) oraz zajął 2. miejsce w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów w sezonie 1977/1978. W drużynie AZS w latach 1976 i 1978 pełnił funkcję kapitana.
W reprezentacji narodowej występował w latach 1972–1977, rozgrywając 80 meczów i sięgając po srebrny medal mistrzostw Europy w Belgradzie w 1975. Był członkiem olimpijskiej drużyny na igrzyskach w Monachium w 1972 (9. miejsce); w roku 1976 nie znalazł się w złotej drużynie.
W 1978 wyjechał do Belgii, gdzie po zakończeniu kariery próbował sił jako trener. Pracował w Belgii przez 13 lat, a następnie przez cztery lata we Francji. W 1995 powrócił do Polski i osiedlił się w Olsztynie, gdzie został nauczycielem wychowania fizycznego na Akademii Rolniczo-Technicznej (później Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim) i współpracował z siatkarzami AZS. Od lipca 1998 do listopada 2000 prowadził pierwszy zespół AZS, doprowadzając go do awansu z serii B do ekstraklasy. Latem 2003 ponownie przygotowywał zespół do rozgrywek, a w październiku objął funkcję drugiego trenera przy Grzegorzu Ryśu.
Jest żonaty; żona Grażyna, mieszka w Olsztynie.