Piotr Józef Müller
Biografia
Piotr Józef Müller urodził się 2 maja 1989 roku w Słupsku. Jest absolwentem II Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Słupsku. Był laureatem Olimpiady Wiedzy o Unii Europejskiej i Olimpiady Wiedzy o Prawach Człowieka, a także finalistą Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym oraz Olimpiady Historycznej. Był stypendystą Prezesa Rady Ministrów i Ministra Edukacji Narodowej. W 2016 roku ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, w ramach Kolegium Międzyobszarowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych.
W latach 2010–2012 pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Samorządu Studentów Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 2013–2014 był przewodniczącym Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej. Był członkiem Senatu UW (2010–2014) i pracował w komisjach budżetu i finansów oraz prawno-statutowej, a także w Komisji Dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich i był ekspertem w Polskiej Komisji Akredytacyjnej. W latach 2012–2016 był w zarządzie Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2015 współtworzył Fundację Instytut Inicjatyw Publicznych i objął funkcję prezesa. Był także członkiem rady Fundacji na rzecz Jakości Kształcenia i rady nadzorczej Fundacji „Być Bardziej”. W latach 2017–2018 prowadził zajęcia w Instytucie Nauk Politycznych UW.
Został członkiem Prawa i Sprawiedliwości. W 2011 i 2015 bezskutecznie ubiegał się o miejsce w Sejmie RP z listy tego ugrupowania. W 2015 uzyskał 5350 głosów (1,15%).
Od listopada 2015 do kwietnia 2017 był doradcą wicepremiera Jarosława Gowina, a następnie dyrektorem biura ministra w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Od lutego 2017 należał do zespołu legislacyjnego przygotowującego projekt ustawy reformującej system nauki i szkolnictwa wyższego. 15 stycznia 2018 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, powierzono mu odpowiedzialność m.in. za koordynację zadań związanych z działem administracji rządowej szkolnictwo wyższe, w tym nadzór nad uczelniami oraz za nadzór nad prowadzeniem prac legislacyjnych. We wrześniu 2018 powołany na przewodniczącego zespołu do spraw wdrażania reformy szkolnictwa wyższego i nauki. Został też członkiem Komitetu Stałego Rady Ministrów oraz Komitetu Społecznego Rady Ministrów.
W grudniu 2018 uzyskał możliwość objęcia mandatu poselskiego po zmarłej Jolancie Szczypińskiej i po rezygnacji Piotra Karczewskiego, na co wyraził zgodę. Ślubowanie poselskie złożył 28 grudnia 2018. 7 stycznia 2019 powołany na funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego; został również członkiem dotychczasowych komitetów działających w ramach Rady Ministrów.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 bezskutecznie ubiegał się o mandat posła do PE w okręgu pomorskim, zdobywając 10 573 głosy. 4 czerwca 2019 został powołany przez premiera Mateusza Morawieckiego na stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i rzecznika prasowego rządu. W wyborach w tym samym roku o poselską reelekcję - uzyskał 26 892 głosy. W listopadzie 2019, po powołaniu drugiego rządu, Morawiecki powierzył mu dalsze wykonywanie zadań sekretarza stanu w KPRM oraz rzecznika prasowego rządu. Został stałym członkiem delegacji rządowych podczas wizyt zagranicznych. W grudniu 2021 powołany na przewodniczącego Rady Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.
W wyborach w 2023 ponownie uzyskał mandat poselski, zdobywając 72 813 głosów. W listopadzie tego samego roku został przewodniczącym zarządu wojewódzkiego PiS w województwie pomorskim. W grudniu 2023 zakończył pełnienie funkcji w administracji rządowej. W wyborach w 2024 został wybrany na eurodeputowanego X kadencji, kandydatując w okręgu nr 1 i otrzymując 62330 głosów. W Europarlamencie zasiada w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów.