Oswald Conrad Eduard Bumke

Lekarz psychiatra i neurolog
25.09.1877 05.01.1950 Słupsk

Biografia

Oswald Conrad Eduard Bumke urodził się 25 września 1877 w Słupsku i zmarł 5 stycznia 1950 w Monachium. Był niemieckim lekarzem psychiatrą i neurologiem, profesorem uniwersyteckim, który związał swoją karierę z uniwersytetami Rostocka, Wrocławia, Lipska i Monachium.

Studiował medycynę na uniwersytetach we Fryburgu, Lipsku, Monachium i Halle. W 1901 roku uzyskał tytuł doktora medycyny na Uniwersytecie w Kilonii, w 1904 habilitował się pod kierunkiem Alfreda Hoche; został Privatdozentem na Uniwersytecie we Fryburgu. W 1910 roku mianowany profesorem nadzwyczajnym.

W 1914 powołany na katedrę psychiatrii na Uniwersytecie w Rostocku, w 1916 roku objął stanowisko profesora na Uniwersytecie we Wrocławiu. W 1918 roku zaoferowano mu katedrę Uniwersytetu w Heidelbergu, ale odmówił z powodu rozdziału kliniki neurologicznej i psychiatrycznej w tym ośrodku. W 1921 roku zastąpił Paula Flechsigana w katedrze psychiatrii Uniwersytetu w Lipsku. W 1924 roku objął stanowisko dyrektora Instytutu Psychiatrycznego w Monachium. W latach 1928–1929 był rektorem Uniwersytetu w Monachium, a przez 22 lata prowadził monachijską klinikę psychiatryczną.

Jego dorobek obejmuje liczne prace naukowe, m.in. Die Pupillenstörungen bei Geistes- und Nervenkrankheiten (1904), Über nervöse Entartung (1912), Lehrbuch der Geisteskrankheiten (1919), Das Unterbewusstsein. Eine Kritik (1922) oraz Handbuch der Geisteskrankheiten (1928–1939) oraz Die Psychoanalyse und ihre Kinder (1938) i Gedanken über die Seele (1941).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Objął stanowisko dyrektora Instytutu Psychiatrycznego w Monachium po Emilu Kraepelinie (1924).
Był rektorem Uniwersytetu w Monachium w latach 1928–1929.
Przez 22 lata prowadził monachijską klinikę psychiatryczną.
Zastąpił Paula Flechsigana na stanowisku katedry psychiatrii Uniwersytetu w Lipsku (1921).

Ciekawostki

W 1918 roku odmówił objęcia katedry Heidelberskiej z powodu rozdziału kliniki neurologicznej i psychiatrycznej w tym ośrodku.
Przez wiele lat łączył pracę akademicką z kierowaniem kliniką w Monachium.

Udostępnij