Marek Kamiński

duchowny zielonoświątkowy
13.11.1961 Słupsk

Biografia

Marek Kamiński, urodzony 13 listopada 1961 roku w Słupsku, jest polskim duchownym zielonoświątkowym i doktorem nauk teologicznych.

Studiował w latach 1983–1989 na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. W latach 1990–2011 pełnił funkcję pastora zboru w Koszalinie.

Był inicjatorem i współzałożycielem międzynarodowej akcji Braterstwo Ponad Granicami, krzewiącej współpracę Kościołów zielonoświątkowych na Białorusi, Litwie oraz w państwach Zachodnich. W 2011 uzyskał w ChAT stopień doktora nauk teologicznych. Jest wykładowcą Wyższej Szkoły Teologiczno-Społecznej w Warszawie.

Ma żonę Ewę i dwóch synów: Beniamina i Noego. Ewa Kamińska jest doktorem nauk społecznych, pracuje na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 2008 roku jest zwierzchnikiem Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce. Na Synodzie w 2008 roku, podczas wyborów prezbitera naczelnego Kościoła, padło nań 129 głosów spośród 236 uprawionych (233 głosy ważne). W 2016 roku został wybrany na trzecią kadencję, kontrkandydatem był Arkadiusz Kuczyński, który był nieobecny na Synodzie. Jako biskup dąży do umocnienia charyzmatycznego charakteru swego Kościoła.

W lutym 2014 roku udzielił poparcia dla demonstracji pokojowych na Majdanie.

Był jednym z organizatorów Festiwalu Nadziei w Warszawie w 2014 roku. Do rady Festiwalu należeli obok niego przedstawiciele innych Kościołów protestanckich w Polsce, jak i przedstawiciel Kościoła katolickiego, ks. Roman Trzciński.

Od 15 stycznia 2015 roku jest członkiem zarządu Aliansu Ewangelicznego w RP. Od 2015 pełni funkcję wiceprzewodniczącego Pentecostal European Fellowship. Od roku 2022 pełni rolę przewodniczącego.

We wrześniu 2015 roku opowiedział się za udzielaniem pomocy uchodźcom.

W jego opinii pomysł na Zjednoczony Kościoł Ewangeliczny powstał w gabinetach władzy państwowej i nie był dobrowolnym aktem, lecz sposobem na przetrwanie w czasach totalitaryzmu.

W 2009 roku sprzeciwił się lustracji w oparciu o archiwa IPN-u; podkreślał, że źródłem wiarygodnym są świadectwa pokrzywdzonych, a historię winni badać historycy.

Jest zwolennikiem ordynacji kobiet i kształcenia kadr kościelnych. Wraz z innymi przywódcami polskich Kościołów ewangelikalnych opowiedział się przeciwko deklaracji LGBT+ podpisanej przez prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego.

O roli kobiet w Kościele Za kadencji biskupa Kamińskiego zintensyfikowała się debata o roli kobiet w Kościele. W wywiadzie pod tytułem Potrzebujemy wiosny w Kościele opublikowanym na początku 2010 r. w czasopiśmie Chrześcijanin, Marek Kamiński opowiedział się za usługiwaniem kobiet w funkcji przywódczej i kaznodziejskiej w Kościele. Na pierwsze pytanie zadane w wywiadzie, o czym marzy biskup, udzielił on odpowiedzi: O tym, aby mój Kościół się zazielenił. Zapytany o zaspokojenie zapotrzebowania na nowych pastorów i kaznodziejów w zborach biskup odpowiedział: Tak. One też zapisały się w historii ruchu zielonoświątkowego w roli założycielek grup domowych, później przywódców lokalnych społeczności wierzących, a wreszcie pastorów i kaznodziejek.

M. Kamiński: Zielonoświątkowcy w PRL po 1956 roku. W: Polski protestantyzm w czasach nazizmu i komunizmu. pod red. J. Kłaczkowa. Toruń: Adam Marszałek, 2009, s. 542–559. ISBN 978-83-7611-361-6. M. Kamiński: Kościół Zielonoświątkowy w Polsce w latach 1988–2008: Studium historyczno-ustrojowe. Warszawa: Wydawnictwo Arka, 2012. ISBN 978-83-905704-8-8.

Jest jednym z autorów 9. rozdziału Central European Pentecostalism w książce European Pentecostalism.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wybrany na zwierzchnika Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce (2008).
Inicjator i współzałożyciel międzynarodowej akcji Braterstwo Ponad Granicami.
Członek zarządu Aliansu Ewangelicznego w RP (od 2015).
Wiceprzewodniczący Pentecostal European Fellowship (od 2015), a od 2022 przewodniczący.
Organizator Festiwalu Nadziei w Warszawie (2014).

Ciekawostki

Ma żonę Ewę i dwóch synów: Beniamina i Noego.
Udzielił poparcia demonstracjom pokojowym na Majdanie w 2014 roku.
Jest współautorem rozdziału Central European Pentecostalism w książce European Pentecostalism.

Udostępnij