Halina Aszkiełowicz
Biografia
Halina Aszkiełowicz-Wojno, urodzona 4 lutego 1947 w Słupsku, zmarła 22 czerwca 2018 we Wrocławiu, była polską siatkarką grającą na pozycji środkowej.
W reprezentacji Polski seniorek zadebiutowała 7 sierpnia 1965 w towarzyskim spotkaniu z Czechosłowacją. W 1966 wystąpiła na mistrzostwach Europy juniorek, a z drużyną zajęła 5. miejsce. Największe sukcesy to wicemistrzostwo Europy w 1967, brązowy medal olimpijski w 1968 i brązowy medal mistrzostw Europy w 1971. Na mistrzostwach Europy 1971 wystąpiła razem z młodszą siostrą Celiną. Uczestniczyła także w mistrzostwach świata w 1970, zajmując 9. miejsce. Ostatni raz w biało-czerwonych barwach wystąpiła 4 października 1973 w towarzyskim spotkaniu z Meksykiem. Łącznie w reprezentacji Polski seniorek wystąpiła w 177 meczach, w tym 138 oficjalnych.
W 2008 została uhonorowana miejscem w Alei Gwiazd polskiej siatkówki w Miliczu.
Kariera klubowa: Jej pierwszą drużyną była Czarnych Słupsk (1960–1962); w 1962 zdobyła mistrzostwo Polski juniorek. W latach 1962–1963 reprezentowała WKS Słupsk. Następnie grała w Polonii Świdnica (1963–1965). W 1972 przeniosła się do Odry Wrocław, z którą awansowała do I ligi w 1973. W latach 1976–1980 grała we włoskich Salora Bergamo i Volley Potentino.
Życie prywatne: miała dwie siostry Teresa i Celina; Celina także reprezentantka Polski; mąż Adam Wojno był trenerem, a córka Anna Wojno także I-ligową siatkarką. Przez pięć lat zmagała się z nowotworem; zmarła w 2018 roku i została pochowana na Cmentarzu Ducha Świętego we Wrocławiu.