Ernst Heinrich Wilhelm Stephan
Biografia
Ernst Heinrich Wilhelm Stephan urodził się 7 stycznia 1831 w Słupsku (Stolp) i zmarł 8 kwietnia 1897 w Berlinie. Był pruskim urzędnikiem państwowym, który zajmował się głównie pocztą.
Podczas długoletniej służby pełnił m.in. funkcje: dyrektora służby pocztowej Konfederacji Północnoniemieckiej (1870), generalnego poczmistrza Cesarstwa Niemieckiego (ministra poczt, 1876), podsekretarza stanu (1880) i ministra stanu (1895). W 1874 r. był jednym z założycieli Światowej Unii Pocztowej.
30 listopada 1865 roku na Niemieckiej Konferencji Poczt w Karlsruhe ogłosił jako pierwszy pomysł wysyłania kart pocztowych bez kopert; pomysł odrzucono. Austria wprowadziła karty w 1869 r., a kartki zyskały popularność, co doprowadziło do ich wprowadzenia w całej Europie. Von Stephan zreformował niemiecki system pocztowy, unifikując 17 oddziałów, które wcześniej były rozproszone; w 1877 r. jako pierwszy w Niemczech wprowadził telefon.
Jako Generalny Poczmistrz zlecił budowę 2000 nowych budynków pocztowych na terenie Rzeszy. Jeden z nich w Stolp-in-Pommern (dzisiejszy Słupsk) został oficjalnie otwarty 20 listopada 1879 r. i istnieje do dziś jako pomnik najsławniejszego obywatela miasta.
DGzRS uhonorowało go jeszcze w 1887 r.; personel poczty ufundował stację ratowniczą DGzRS w Stolpmünde (dzisiejsza Ustka) nad Bałtykiem, nadając jej łódź o nazwie „General-Postmeister” na pamiątkę von Stephana. Łódź dotarła do miejsca bazowania w 1890 r. po oddaniu nowego hangaru.
Był entuzjastą radia i technik, wspierał wyposażanie niemieckich jednostek morskich w radiostacje pokładowe oraz doceniał rolę szybkich statków pasażerskich w transportowaniu przesyłek.
Gdy zmarł w 1897 r., nie doczekał wejścia do służby pierwszego wielkiego niemieckiego liniowca transatlantyckiego Kaiser Wilhelm der Grosse, wyposażonego w radiostację, zbudowanego w Szczecinie.
Przyczynił się także do tworzenia niemieckiej terminologii pocztowej; w latach 1874–1875 jako Generalny Poczmistrz zalecił zastąpienie około 760 obcych wyrazów rodzimymi odpowiednikami, co zyskało popularność w języku niemieckim. Przykłady: Briefumschlag (Couvert), Dienstalter (Anciennität), Eilbote (express), eingeschrieben (rekommandiert), Fernsprecher (Telephon), Nachnahme (remboursement), Postanweisung (Mandat), Postkarte (Correspondenzkarte), postlagernd (post restante), Postwertzeichen (Briefmarke).